خوانش‌هاهنرمند گرسنگی
هنرمند گرسنگی: آخرین درس کافکا
آخرین مجموعه‌ای که کافکا خودش آماده کرد، دربارهٔ هنر و بی‌اعتنایی جهان است؛ و دربارهٔ این پرسش که وقتی مهارتت به کار نمی‌آید، تو چه هستی؟
آنا ک.
۲۲ مهر ۱۴۰۵
همهٔ کتاب‌ها
چهار داستان۱۹۲۴
هنرمند گرسنگی
Ein Hungerkünstler
آخرین مجموعه‌ای که کافکا خودش برای چاپ آماده کرد: هنرمندی که گرسنگی می‌کشد، خواننده‌ای که برای ژوزفین آواز می‌خواند و سه روایت دیگر دربارهٔ هنر، بدن و بی‌اعتنایی جهان.
- سال انتشار
- ۱۹۲۴
- سال نگارش
- ۱۹۲۲
- صفحه
- ۹۶
- مترجم فارسی
- محمدرضا خاکی
«هنرمند گرسنگی» آخرین مجموعه‌ای است که کافکا خودش برای چاپ آماده کرد؛ در ۱۹۲۴، چند ماه پیش از مرگش. چهار داستان در آن هست: «هنرمند گرسنگی»، «ژوزفین آوازه‌خوان»، «اندوه نخستین» و «زنی کوچک». همه دربارهٔ هنرمندی‌اند که چیزی را به جهان عرضه می‌کند و جهان یا نمی‌فهمد یا برای مدت کوتاهی سرگرم می‌شود و بعد روی برمی‌گرداند.
داستان عنوان از مردی می‌گوید که هنرش گرسنگی کشیدن است. روزگاری تماشاگران برای دیدنش صف می‌کشیدند؛ حالا کسی اهمیت نمی‌دهد. او در قفس گرسنگی می‌کشد و در پایان اعتراف می‌کند که هرگز غذای مورد علاقه‌اش را پیدا نکرده بود. این جمله را می‌توان دربارهٔ هنر، دربارهٔ ایمان یا دربارهٔ خود کافکا خواند.
این چهار داستان کوتاه‌اند، اما هر کدام یک نظام کامل‌اند. اگر از «مسخ» خوشتان آمده و می‌خواهید ببینید کافکا در پایان عمر با همان ایده‌ها چه کرد، از اینجا شروع کنید.
این مجموعه در ۱۹۲۴، آخرین سال زندگی کافکا، منتشر شد و شامل چهار داستان است: «هنرمند گرسنگی»، «ژوزفین آوازه‌خوان»، «اندوه نخستین» و «زنی کوچک».
درون‌مایه‌ها
هنربدنگرسنگیتماشاگرمرگبی‌اعتنایی
از متن
“من همیشه فقط یک چیز می‌خواستم: اینکه شما هنر گرسنگی کشیدن مرا تحسین کنید.”
“چون نتوانستم غذایی را پیدا کنم که به مذاقم خوش بیاید.”