آدمی نمی‌تواند بدون اعتماد دائمی به چیزی نابودنشدنی در خودش زندگی کند.

راه راست بر ریسمانی است که در بلندی کشیده نشده، بلکه کمی بالای زمین است؛ بیشتر برای لغزیدن است تا پیمودن.

از نقطه‌ای به بعد بازگشتی نیست. همین نقطه را می‌توان رسید.