آدمی نمی‌تواند بدون اعتماد دائمی به چیزی نابودنشدنی در خودش زندگی کند.

دو گناه اصلی آدمی که بقیه از آن‌ها می‌زاید: بی‌صبری و سهل‌انگاری.

از نقطه‌ای به بعد بازگشتی نیست. همین نقطه را می‌توان رسید.