زندگی و نامههادفترهای روزانه
شبهای دفتر: کافکا و نوشتن بهعنوان تمرین
سیزده سال یادداشت روزانه، جایی میان شکایت و کارگاه. دفترهای کافکا نشان میدهند که نوشتن برای او نه استعداد، بلکه تمرین روزانهٔ زنده ماندن بود.
آنا ک.
۶ آبان ۱۴۰۵
همهٔ کتاب‌ها
یادداشت‌های شخصی۱۹۴۸
دفترهای روزانه
Tagebücher 1910–1923
سیزده سال یادداشت روزانه: ترس‌ها، رؤیاها، جمله‌های نیمه‌تمام و کارگاهی که کافکا هر شب در آن نوشتن را تمرین می‌کرد. صادقانه‌ترین سند زندگی درونی او.
- سال انتشار
- ۱۹۴۸
- سال نگارش
- ۱۹۱۰
- صفحه
- ۵۱۲
- مترجم فارسی
- فرامرز بهزاد
«دفترهای روزانه» کتابی نیست که کافکا برای چاپ نوشته باشد. این‌ها یادداشت‌های خصوصی اوست از ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۳: طرح داستان‌ها، رؤیاها، شکایت‌های روزمره، جمله‌هایی که نیمه‌تمام مانده‌اند و گزارش‌های دقیق از کار، بیماری و خانواده. با این حال، هیچ‌جا کافکا به این صراحت خودش نیست.
در این دفترها می‌توان کارگاه نویسنده را دید. کافکا یک ایده را چند بار بازنویسی می‌کند، از یک جملهٔ کوتاه به صحنه‌ای کامل می‌رسد و سپس آن را رها می‌کند. دفترها همچنین سند اصلی رابطهٔ او با نوشتن‌اند: نوشتن نه حرفه، بلکه تنها راه تحمل روز بود. او در یکی از نخستین یادداشت‌ها می‌گوید دیگر دفتر را ترک نخواهد کرد و اینجا خودش را نگه خواهد داشت.
ویراست‌های گوناگون دفترها تفاوت‌های مهمی دارند. ماکس برود نخستین نسخه را در ۱۹۳۷ و نسخهٔ گسترده‌تر را در ۱۹۴۸–۱۹۴۹ منتشر کرد؛ ویراست‌های بعدی بخش‌هایی را که برود حذف یا تغییر داده بود بازگرداندند. خواندن دفترها در کنار داستان‌ها، به‌ویژه «حکم» و «مسخ»، نشان می‌دهد که آن داستان‌ها از چه اتاقی بیرون آمده‌اند.
کافکا از ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۳ یادداشت‌های روزانه نوشت. ماکس برود نخستین نسخه را در ۱۹۳۷ و نسخهٔ گسترده‌تر را در ۱۹۴۸–۱۹۴۹ منتشر کرد؛ ویراست‌های بعدی بخش‌های حذف‌شده را بازگرداندند.
درون‌مایه‌ها
نوشتنترسخوابتنهاییکارخانواده
از متن
“دیگر از دفتر روزانه جدا نخواهم شد. اینجا خودم را نگه خواهم داشت.”
“این را کاملاً از سر ناامیدی نسبت به تنم و آینده‌ای که با این تن خواهم داشت می‌نویسم.”